Bekentenis

Ik hoop dat ik met deze blog niemand tegen de schenen schop. Maar ik moet iets bekennen, wat met honden te maken heeft.

Als iemand vroeger aan mij had gevraagd wat ik van een border collie vond, had ik hierop een duidelijk antwoord. Ik hield niet van border collies. En waarom niet? Ik was ervan overtuigd dat border collies neuroten waren, die dwangmatig moesten werken. En als ze niet iedere dag hun portie harde werk kregen, zouden ze helemaal onuitstaanbaar worden en vals. Wat mij betreft waren border collies honden die alleen een schaapherder moest nemen. En je moest ze verder uit de buurt houden van mensen, want ze willen alleen maar sneppen.

En toen leerde ik Zer kennen. Zer is de border collie van mijn goede vriendin. Mijn Roemeense mix Bengi was op slag verliefd, dus ik vond Zer ook leuk. En toen ik hem beter leerde kennen, vond ik hem nog veel leuker. Ja, hij is werkwillig. Als hij aan het werk is gaat hij voor de volle 1000%. En wat vind ik dat prachtig om te zien. Maar als hij niet aan het werk is, is hij de zachtste, liefste, rustigste knuffel die je je maar kan voorstellen. Helemaal geen neuroot en onuitstaanbaar. En alles behalve vals. Zer is de meest verdraagzame hond die ik ken.

In eerste instantie dacht ik dat dit alleen maar was omdat hij toevallig goed was opgevoed en hij ook zijn portie werk krijgt. Maar toen leerde ik meer border collies kennen. Allemaal lieve, zachtaardige honden. Maar wel allemaal honden die mee lopen of hebben gelopen in de sport.

Tot ik vandaag een shoot had met Finn van Lenny. Finn kan niet mee lopen in de sport vanwege een blessure. Maar wat een enorme schat is hij. Toen ik bezig was om hem zo mooi mogelijk op de foto te krijgen, was hij wel heel nieuwsgierig naar wat ik aan het doen was. Dus hij kwam even kijken, lekker bij me liggen en ik kreeg een dikke knuffel en kus van hem. Dit was door doorslag.

Als je nu aan mij vraagt of ik van border collies hou, kan ik antwoorden met een volmondig JA!